پاستیل ها این خوراکی محبوب در دنیا

farnoodfiroozbakht1993farnoodfiroozbakht1993

پاستیل نوعی آب نبات متفاوت است که از ژلاتین ، شیرین کننده ها ، طعم دهنده ها و رنگ های خوراکی ساخته می شود . بخاطر ژلاتین موجود در پاستیل‌ها ، می توان آن را به هزاران شکل مختلف قالب بندی کرد . تنوع زیاد پاستیل باعث شده که به آن ، لقب ” متنوع ترین آب نبات دنیا ” را بدهند . این خوراکی در قرن 18 میلادی در آلمان اختراع شد و توانست طی 80 سال محبوبیت بسیار زیادی را در سرتاسر دنیا بدست آورد . در سال 1996 ، فروش سالانه پاستیل‌ها در آمریکا به بیش از 135 میلیون دلار رسید .

پاستیل

تاریخچه پاستیل

روش ساخت پاستیل‌ها متفاوت تر از دیگر انواع آب نبات است و از فناوری به روز تری استفاده می کند . این فناوری از فرمولاسیون ژلاتین گیاهی و نشاسته استفاده کرده و در ابتدا ، توسط هانس ریگل و در اوایل قرن 18 میلادی به ثبت رسید . هانس ریگل همچنین بنیانگذار شرکت معروف پاستیل سازی Haribo بود .

پاستیل

با اینکه تولید پاستیل‌ها هیچگاه با مشکل مواجه نشده است، توزیع آن تا اوایل دهه 20 میلادی بسیار محدود بود و این محدودیت تا دهه 80 میلادی ادامه داشت. در اوایل دهه 80 میلادی ، برند Haribo اولین کارخانه خود را خارج از آلمان و در کشور آمریکا تاسیس کرد . موفقیت شرکت Haribo موجب شد تا سر و کله رقبای دیگری در عرصه تولید پاستیل پیدا شود .

از این رقبا می توان به Hershey ، Brach’s و Farley’s اشاره کرد . امروزه پاستیل در اشکال مختلف از دایناسور تا میوه و در طیف گسترده ای از طعم ها موجود است . طبق اطلاعات بدست آمده، تقریبا 50 درصد ژلاتین تولید شده در هر سال صرف تولید پاستیل می شود .

مواد اولیه تولید پاستیل

طرز تهیه پاستیل توسط شیمیدانان و فناوران مجرب طراحی شده است . آنها با ترکیب مواد مختلف و کنترل میزان هر یک از آنها ، می توانند در بافت ، طعم و ظاهر پاستیل ها تفاوت هایی ایجاد کنند . مواد تشکیل دهنده اصلی پاستیل ، آب ، ژلاتین ، شیرین کننده ها ، طعم دهنده ها و رنگ های خوراکی هستند .

تفاوت پاستیل و آب نبات ها

دلیل اصلی تفاوت پاستیل با دیگر آب نبات ها، وجود ژلاتین است . ژلاتین یک پروتئین است که هم می توان آن را از مفاصل حیوانات بدست آورد ، و هم می توان آن را از گیاهان بدست آورد . هنگامی که این ماده در غلظت مناسب تولید شود ، می تواند یک بافت ژله ای و آدامسی به خود بگیرد .

با این حال بخاطر برگشت پذیری حرارت در ژلاتین، این ماده می تواند توسط حرارت نازک تر شده و حتی ذوب شود . از این رو پاستیل توانایی این را دارد که به مرور در دهان ذوب شود . بافت و زمانی که برای ذوب شدن پاستیل نیاز است وابسته به غلظت ژلاتینی دارد که در آن استفاده می شود .

از آنجا که ژلاتین یک ماده بدون طعم و بدون بو است و چربی و شکر در آن وجود ندارد . در هنگام تولید پاستیل به آن طعم دهنده ها و شیرین کننده های مختلف اضافه می شود . شکر های متفاوتی در تهیه پاستیل استفاده می شود که می توان از آن ها به ساکارز ( یک شکر که از چغندر و نیشکر بدست می آید . ) و فروکتوز ( که به مراتب از ساکارز شیرین تر است ) اشاره کرد . از شیره ذرت برای حفظ بافت پاستیل و جلوگیری آن از خشک و سفت شدن استفاده می شود .

استفاده از شیره ذرت همچنین موجب حفظ رطوبت ، ارزان تمام شدن هزینه تولید پاستیل و حفظ ظاهر آن نیز می شود . در کنار طعم بهتر ، یکی دیگر از خواص اضافه کردن شیرین کننده ها جلوگیری از رشد میکروب در پاستیل و به تعویق انداختن تاریخ انقضا آن است .

پاستیل

طعم دهنده های پاستیل

شیرین کننده ها تنها بخشی از مواردی هستند که در طعم پاستیل نقش دارند . طعم دهنده های طبیعی و مصنوعی در طعم پاستیل ها نقش مهم تری را ایفا می کنند . از طعم دهنده های طبیعی که در تولید پاستیل استفاده می شود می توان به میوه ها ، توت ها ، عسل ، شهد و شکر افرا اشاره کرد .

برای غنی تر شدن طعم پاستیل‌ها ، از طعم دهنده های مصنوعی نظیر متیل آنترانیلات ، اتیل کاپروات و اسید هایی نظیر اسید سیتریک ، اسید لاکتیک و اسید مالیک اشاره کرد . ژلاتین در حالت خام ، شفاف است و رنگ آن زرد کمرنگ است . از این رو برای بهتر کردن ظاهر آن از رنگ های خوراکی استفاده می شود .

با وجود اینکه می توان از هر رنگی برای تولید پاستیل استفاده کرد . رنگ های قرمز #40 ، زرد #5 ، زرد #6 و آبی #1 از رایج ترین رنگ های خوراکی هستند که در تولید آن ها استفاده می شوند . بافت پاستیل ها می تواند متناسب با دما ، روش تولیدشان و میزان pH آنها متفاوت باشد .

با این که دما و روش تولید پاستیل را می توان به شکل فیزیکی کنترل کرد . میزان pH آن به روش شیمیایی و توسط اسید های مختلف نظیر اسید سیتریک ، اسید لاکتیک و اسید فوماریک کنترل می شود . از دیگر مواد تشکیل دهنده ای که در پروسه تولید پاستیل به آن اضافه می شود می توان به موم عسل ، روغن نارگیل ، موم کارنائوبا ، روغن سویا هیدروژنه شده ، روغن معدنی ، کنسانتره گلابی و لعاب شیرینی پذیری اشاره کرد .

پروسه تولید پاستیل

روش تولید پاستیل مشابه فرآیند قالب گیری نشاسته است . در ابتدا یک خمیر آب نباتی از ترکیب ژلاتین ، طعم دهنده ها ، شیرین کننده ها و شیره ذرت درست می شود و سپس این خمیر را درون سینی های حاوی نشاسته قرار می دهند . در نهایت این مواد برای 8 ساعت استراحت می کنند تا کاملا خشک شوند . با گذشت زمان ، تغییر و تحولات بسیاری در روند تولید پاستیل اتفاق افتاد که موجب بهبود بهره وری و صرفه جویی در زمان تولید آنها شد .

ترکیب کردن :

تولید پاستیل‌ها با ترکیب کردن مواد مختلف توسط کارگران شروع می شود . این کارگران می بایست مقادیر مناسبی از مواد اولیه تولید پاستیل را درون مخازن همزن دار بزرگ قرار دهند . این مخزن ها دارای یک همزن ، گرم کن و سرد کن هستند و بسیار بزرگ هستند . زمان ترکیب مواد اولیه پاستیل وابسته به میزان آن می تواند بین 1 الی 3 ساعت طول بکشد . پس از تکمیل فرآیند ترکیب بخشی از این خمیر به آزمایشگاه کنترل کیفیت فرستاده می شود تا از بالا بودن کیفیت آن اطمینان حاصل شود .

پاستیل

شکل دادن :

پس از آنکه از کیفیت پاستیل‌ها در آزمایشگاه کنترل کیفیت اطمینان حاصل شد ، خمیر پاستیل به دستگاه های قالب گیری نشاسته فرستاده می شود . این دستگاه می تواند به شکل اتوماتیک باقی روند تولید پاستیل را بر عهده بگیرد . نشاسته دارای سه نقش بسیار مهم در تولید پاستیل‌ها است :

1. از چسبیدن پاستیل‌ها به قالب هایشان جلوگیری می کند و فرآیند جدا کردن آن ها از قالب را راحت تر می کند .

2. از تغییر شکل پاستیل‌ها در روند خشک کردن، سرد کردن و … جلوگیری می کند .

3. موجب تنظیم رطوبت پاستیل ها می شود و بافت آن ها را بهتر می کند .

در نهایت این نشاسته از پاستیل‌ها جدا شده و در فرآیند تولید پاستیل های بعدی استفاده می شود .

کنترل کیفیت :

کنترل کیفیت با ارزیابی کیفیت مواد اولیه تولید پاستیل آغاز می شود . این مواد قبل از استفاده شدن در آزمایشگاه کنترل کیفیت مورد بررسی و آزمایش قرار می گیرند تا از کیفیت آنها اطمینان حاصل شود . ابتدا ویژگی های اصلی نظیر ظاهر ، رنگ ، بو و مزه مورد بررسی قرار می گیرند .

سپس ویژگی های جزئی تری نظیر اندازه جامدات ، چسبناکی روغن ها ، مقدار pH موجود در مایعات و… مورد بررسی قرار می گیرند . تمامی شرکت های تولید کننده پاستیل‌ها متناسب با نتایج این آزمایش ها برای بهبود کیفیت و طعم پاستیل‌های خود تلاش می کنند .

اما کنترل کیفیت تنها به مواد اولیه خلاصه نمی شود . نمونه ای از پاستیل‌ها پس از گذراندن فرآیند تولید نیز به آزمایشگاه کنترل کیفیت فرستاده می شوند . شیمیدانان و تکنسین های بخش کنترل کیفیت به بررسی ظاهر ، طعم ، بافت و عطر نهایی این محصولات می پردازند و آن ها را با نمونه های استاندارد مقایسه می کنند .

برای مثال رنگ یک نمونه پاستیل با یک نمونه استاندارد که از همان رنگ تولید شده است مقایسه می شود تا از شباهت آن ها اطمینان حاصل شود . ویژگی های دیگری نظیر طعم ، بافت و بو نیز توسط یک دسته از افراد متخصص آزمایش می شوند . بیشتر آزمایشاتی که در بخش کنترل کیفیت بر روی ویژگی های اصلی انجام می شود توسط انسان ها صورت می گیرد .

آینده صنعت پاستیل سازی

پیشرفت روزانه امنیت ، سرعت و بهره وری در فرآیند تولید ، باعث بهتر شدن کیفیت محصولات در صنعت پاستیل سازی شده است . در هر روشی از فرآیند قالب گیری نشاسته ، امنیت همواره یکی از نگرانی های بزرگ برای تولید کنندگان بوده است . چرا که استفاده از ماشین های خشک کنی آغشته به نشاسته ، می تواند خطر انفجار به همراه داشته باشد .

از آنجا که تولید محصولات جدید و خلاقانه ، همواره یکی از راه های پیشرفت و رقابت در صنایع مختلف است . شرکت های پاستیل‌سازی نیز همواره در حال اضافه کردن رنگ ها ، طعم ها و اشکال جدید به خط تولید پاستیل های خود هستند . برای مثال اخیرا نوعی پاستیل از ترکیب مارشملو و پاستیل‌ها ساخته شده که طرفداران بسیاری پیدا کرده است .

دسته بندی اطلاعات عمومی کتاب رویال طعم
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سبد خرید
No products in the cart.
ورود به سایت